Często uczniowie nie chcą się uczyć w taki sposób, bo takie nauczanie języka uczy ich tylko gramatyki. Uczniowie chcą wyjechać za granicę i swobodnie się komunikować. Nie skupiać się na poprawności gramatycznej, ale na tym by być zrozumiałym. Ważniejszy jest język używany na co dzień niż poprawność gramatyczna. Dobrze wiemy o tym, że w Polsce też nie trzymamy się w komunikacji bezpośredniej wszystkich zasad. Uczeń nauczany w taki sposób umie pisać po angielsku, czasem lepiej niż rodowity Anglik, ale ma problemy z rozmową w języku angielskim. Trzeba się mocno zastanowić nad tym, czy taki styl nauczania ma sens.